Mandarynka

- Proszę opowiedzieć coś o sobie.

- Kobieta, dwadzieścia osiem za dwa miesiące, więc że niby dwadzieścia siedem, oczy nie wiedzieć jakie, włosy o ile uczesze, wzrost przeciętny nie za wysoki, biodra szerokie aż nadto, talia jak trzeba, cycki ce, wzrok już dawno nie ten, studia – skończone, zapomniane, status związków  – nieudane i skomplikowane, rodzina – niezałożona, dzieci – nienarodzone, dorosłość – nierozpoczęta.

- Zalety?

- Krawat zawiążę-usunę ciążę, wysłucham, pogłaszczę, pocieszę, uczeszę, ukołyszę, głodnego nakarmię, spragnionego napoję, no i oralnie, oralnie to naprawdę w pełni profesjonalnie.

- Wady?

- Za dużo wina, za mało snu, nie lubię prasować, nie znoszę sprzątać, zapominam o rachunkach i nie pamiętam o imieninach, więcej grzechów nie pamiętam, ale za każdy żałuję, serdecznie, szczerze i zawsze za późno.

- Osiągnięcia?

- W wieku lat pięciu wyłowiłam misia z kanałku na Grochowie, w wieku siedmiu złamałam nos koledze elementarzem, w wieku dwudziestu pięciu jedno serce męskie, na krótko i niestety mało skutecznie.

- Umiejętności?

- Bez-myślenie, leżenie, tańczenie, chodzenie, jedzenie, spanie, odkładanie, czekanie, branie, rzucanie, kupowanie, tłuczenie, pieprzenie. Się.

- Co panią do nas sprowadza?

- Kochane pieniążki rodzice przyślijcie, pieniążki kochane, plastikowe, dorosłe, na buciki dla dużych dziewczynek, na sukienki za krótkie i zbyt opięte, na wino ostatnio czerwone może być i półwytrawne, na lustereczko powiedz przecie kto najmniej zmarszczek ma na świecie, na bilety do kina i bilet do raju, na książki, książeczki głupie, mądre i przemądrzałe, i jeszcze na odkurzacz bo się zepsuł, i kanapę, bo taka stara, wytarta i passe.

- Od kiedy może pani zacząć?

- Od poniedziałku, zawsze od poniedziałku, nigdy od zaraz, zawsze od jutra, nigdy na już.

_________

Po dwóch dniach czytania korposhitu aka „przygotowania do rozmowy o pracę” zrobił mi się z mózgu kleik ryżowy. Rezultaty powyżej. No to co, kto mnie zatrudni…?

Oraz utwór muzyczny otrzymany drogą elektroniczną, mniemam że jako wyraz uznania, czy też w ogóle jako wyraz (wprawdzie ruda jest Ruda, a nie ja, ale reszta pasuje):