Mandarynka

…wiesz jak to jest, wszystko to bo pełnia, bo PMS i bo ósemka się odezwała, rozumiesz, zawsze tak samo, nagle jestem mały i głupiutki dzieciak, a nie żadna tam dorosła czy nie daj boże poważna kobieta, no więc płaczę i puchnę, puchnę i płaczę, dwadzieścia cztery godziny, aż w końcu starsza pani bierze gówniarę za ucho i prowadzi do gabinetu dentystycznego, gdzie sterylnie, i biało-zielono, i  w rękawiczkach, i sprzedają ulgę za dorosłe, plastikowe pieniądze, i wiesz co, szepcze starsza pani dzieciakowi na ucho, i wiesz co, można się wreszcie naćpać w majestacie prawa, można wziąć garść ibupromu, zaprawić ketonalem, dokończyć antybiotykami,  a potem jeszcze całkiem legalnie zawagarować i nie jeździć dziś tym głupim, głupim, głupim samochodem po tym głupim, głupim, głupim mieście, bo przecież z trzęsącymi dłońmi i rozbieganym wzrokiem nie wolno, nie można, patrz, tu, tu piszą, żeby nie, daj dzienniczek, napiszę ci usprawiedliwienie.

…jeden po drugim, druga za pierwszą – piszą i dzwonią, i dzwonią i piszą, aż nie nadążam odbierać-odpowiadać-odpisywać, więc najpierw K., że Bombaj, i że noc, i że wino, i że upał, potem B., że ślub, że przed chwilą i że się nie gniewaj bo tak właśnie chcieliśmy, nie dowierzam, ale nie zdążę zbyt długo, bo potem ona, że wielkie zmiany i rewolucja, i że co ja na to, potem tamten, że a może byśmy tak jednak, a potem jeszcze inny on, że właściwie to nic, ale fajnie było gdyby jednak coś, i nie wiem już w końcu, co tak właściwie sobie myślę, oraz czy w ogóle, tak, najłatwiej jest mi nie myśleć, bo PMS, bo pełnia i bo ta ósemka.

…dość już mam, dość, nie chcę was słuchać, nie obchodzą mnie dziś wasze historie nic a nic, a wy wszyscy jak na złość, jakbyście się zmówili, na raz i jednocześnie, więc wyłączę was na chwilę, chwilę chwileczkę chwilunię, to nie potrwa długo, parę minut ciszy poproszę i znowu was pokocham, i po tych moich paru minutach włączam kolejno telefon jeden, drugi i trzeci, i pocztę jedną i drugą, a tu w tej drugiej bardzo ważna wiadomość, z niebylekąd, bo z daleka, że owszem, tak, bardzo ten pani życiorys znajdujemy, i może by tak trochę pogadać o nikomu niepotrzebnych rzeczach za zbyt duże pieniądze, i pokierować by pani mogła, tym i tamtym, i pracować by pani mogła w różnych fajnych miastach, z czego podatki płaci pani w żadnym, ale we wszystkich trzech jest rzeka,  to co, pogadamy? a ja sobie kalkuluję i przeliczam na buty, i wino, i bilety lotnicze do Bombaju i Bogoty, i jak by nie liczyć, wychodzi tak samo, że powinnam zawalczyć, bo i buty i wino uwielbiam nade wszystko; a potem znowu wchodzi PMS, i pełnia, i ósemka, i przypomina mi się, czego i jak chcę tak naprawdę, i szkoda mi, strasznie mi szkoda, że tak potwornie w dupie mam wszystko inne i jak bardzo wszystko mi jedno.

…i znowu mam sto jeden rzeczy do zrobienia, pranie do uprania, obiad do ugotowania, walizkę do spakowania, bo w czwartek znowu na południe, może mnie uspokoi ten pociąg, a potem to miasto, a potem te góry, może, mam nadzieję, bo na razie PMS, i pełnia, i jeszcze ósemka się odezwała.

Ależ bym sobie zapaliła, tak tylko jednego, długiego, cienkiego i miętowego, daj mi zapalić, no nie krzyw się, tu, nie przez okno, no weź,  nie bądź taki, daj. I jeszcze ptasiego mleczka bym zjadła, leży w szafce nad zlewem, tak, w tej, podaj, proszę, tak.